Stories in this category
Een paar dagen lang was Monopoli geen stad, maar een ritme. Eten als voorwendsel, mensen die je vanzelfsprekend opnemen, steegjes die je dwingen langzaam te lopen en dat zeldzame gevoel dat je niet alleen een toerist bent. Een plek die zich niet meteen prijsgeeft, maar die, als je haar met rust laat, aan je blijft kleven en je niet meer laat vertrekken zoals je gekomen bent.
Onze eerste avond in Bari begon precies zoals het hoort: met de hele bende bij elkaar, straatjes waarin je je met plezier verdwaalt, de zee vlakbij en véél te veel heerlijk eten. Van krokante polpo die je staand naar binnen werkt, tot octopus die in je bord vanzelf uit elkaar valt, Aperol zonder einde en verhalen met dierbare mensen: alles was de perfecte opwarming voor wat zou komen. De 100 km-run was er nog niet, maar het verhaal ervan begon nu al, tussen borden, gelach en Zuid-Italië.