Deze jaarwisseling ben ik naar Monopoli gevlucht, met dat kleine, koppige sprankje hoop dat het misschien warmer zou zijn. Het was niet echt warm. Het was beter dan bij ons, maar koud bleef het. 😂 Het verschil? Hier komt de kou met zee, met stilte en met tijd.
Wat heb ik eigenlijk gedaan? Geslapen. Heel veel. 🤭 Veel. Goed. Zonder schuldgevoel.
Ook met oud en nieuw. Ik heb gegeten, gedronken, gevierd volgens de tijd in Roemenië en ben rustig gaan slapen. Precies de slaap die ik nodig had en die ik al maanden vooruit schuif.
Gisteren heb ik met Carmen gelopen. 10 km zonder haast, meer een wandeling dan een looptraining, van strand naar strand langs Monopoli. Lopen, wandelen, lachen, eten, en weer lopen. Koud? Niet echt. Alleen van dat fijne soort, tegen de avond, dat je weer terug naar bed stuurt. 🤪
Samen ontdekten we een fietspad dat ingeklemd ligt tussen van die oude stenen muurtjes, die je bijna uit de tijd lijken te trekken. Het is niet lang, maar vandaag ben ik er alleen verder over gegaan om te zien waar het heen leidt. En ik heb me uitgeleefd als een kind. Zonder plan, zonder druk. Gewoon plezier.
Eerst wilde ik de klassieke 20,26 km doen: de run die past bij het jaar dat begint. Maar gisteren gebeurde er iets anders. We gingen hier op Facebook voorbij de 22.000 mensen, en dat moest ik op de een of andere manier vieren. Dat deed ik zoals ik het het beste kan: met een enorme Code d’aragoste (een sfogliatella naar een next level getild) en vanmorgen een absoluut droomloopje, snel-snel, voordat we de kamer moesten vrijmaken.
Monopoli heeft ons ook goed te eten gegeven. Heel veel zee op het bord: zeevruchten waar deze plek om bekendstaat, lobster op twee manieren, pasta met vongole en andere “gekkigheden” waarover ik jullie een andere keer nog vertel.
De conclusie? In november kom ik hier terug om mijn honderd te lopen. Ik heb het al besloten 🤭
Ik ben van huis weggevlucht om even te resetten. Om te slapen. Om te eten. Om doelloos te lopen. En het heeft me verdomd goed gedaan. 😊
Dank jullie wel dat jullie hier zijn, dat jullie me volgen, dat jullie met me meelopen door al mijn gekkigheden. Soms gaat het niet om kilometers of cijfers. Het gaat erom dat je weet wanneer je moet wegrennen. En waarheen. 🤗
PS: De runs van deze twee dagen draaien inmiddels al in een live op YouTube, met goede muziek en zonder haast. 😉
De link staat in de eerste reactie. 👇
Gallery
